Vandaar dus deze post. Misschien vallen er wel een paar dingen te vertellen. Voor de vlotheid gebruik ik maar eens bulletpoints:
- Het Great Barrier Reef is even groot als de UK. Dat is groot. En dat is dan nog maar een onderwaterwereldje naast de bovenwaterwereld die Australie heet.
- Alice Springs, uitvalsbasis voor Uluru (beter bekend als Ayers Rock), en Uluru zelf vond ik niet geweldig de moeite. Zeker als je er rekening mee houdt hoeveel geld je achterlaat om die rots te zien: naar Alice Springs vliegen (bijna geen keuze uit airlines), in Alice verblijven, een auto huren om naar de rots te rijden en bijbetalen voor elke kilometer over de 100 (wetende dat het in 1 richting ongeveer 500km is...), verblijven in Alice, uit Alice vliegen met fcking Qantas en 5 uur moeten wachten omdat ze te principieel waren om ons op een eerdere vlucht die niet volgeboekt was te laten. OK, we dachten dat we de vroege vlucht hadden, en misschien was het ook wel een beetje onze fout, maar toch... Ayers Rock staat niet voor niets bekend als Rip Off Rock.
- In het regenseizoen de trein willen nemen naar Darwin is misschien wat ambitieus. Wat niet op de website staat is namelijk dat de sporen dan al eens durven overstromen. Toch maar gevlogen dan.
- Over Darwin gesproken: het was er nat. Niet alleen de regen was nat. Ook als het even niet regende voelde de lucht aan als zwembad. Warm zwembad!
- Nog meer over Darwin gesproken. Net als in Alice Springs viel het op hoe weinig geintegreerd de Aboriginals waren die de stad bevolkten (liggend op voetpaden, scheldend tegen voorbijgangers). Darwin was ook de plaats waar we een van de meest expliciete vormen van racisme tegengekomen zijn: een blanke oudere man kruist een zwarte man op straat en roept zonder enige aanleiding: "Fuck you, nigger!!!"
- In Litchfield National Park, een dikke 2 uur bezuiden Darwin, hebben we voornamelijk genoten van watervallen, met name door eronder te zwemmen. Op de plaats met hetvolgende bord hebben we strategisch vermeden te zwemmen:
- Het is niet omdat Australiers absolute nutso's zijn, dat wij dat ook moeten zijn. Australiers doen de gekste dingen en moedigen ons aan dat ook te doen. Zolang we maar eerst een consent form tekenen. Cause they're also very good at covering their asses.
- Als je op het Great Barrier Reef gaan duiken of snorkelen bent, raad ik aan niet naar de Whitsunday Islands te gaan: hun marketing team is beter dan de eilanden zelf, zeker als je van Cairns komt...
- Masha (de Russische Maria) is dol op autoriteit-dragende figuren: blijkbaar heeft ze gewoonlijk een zwak voor politieagenten. Op deze trip werd deze voorkeur voornamelijk geprojecteerd op kapiteins van boten/bootjes, en piloten. Ze kan nu wel gratis haar stuntpilootbrevet halen als ze wil of met een schipper trouwen "if things don't work out with your boyfriend" (sic).
- Australia Day is de nationale feestdag. Iedereen heeft die dag fake-tattoos van de Australische vlag of een boksende kangoeroe. Aangezien we in Brisbane (Queensland) waren hebben de meeste mensen daar geen fake-tattoos voor nodig: er zijn nogal veel erg pro-Australische (laten we het noemen) mensen met dikke forsballen die sowieso door het leven gaan met het Southern Cross (de 5 sterren op de Australische vlag) getattoeerd op hun immense bovenarmen en ruggen. Dit is ook de dag waarop elke zichzelf en zijn land respecterende Australier naar Triple J luistert, waar de top 100 van 2009 gedraaid wordt. Helaas had de een of andere retard dit jaar de nummer 1 al laten uitlekken. Mumford & Sons - Little Lion Man op 1 voor wie het wil weten.
En om op mijn vorige post terug te komen: Sydney is er niet veel beter op geworden door er nog een paar dagen te blijven. Ik ben dan maar teruggekomen.
En nu: slapen! En school! En surfen! En Melbourne!
I like!
